باب ششم در ذكر احاديث وارد شده در اين‌كه حبّ على از ايمان است و حديث خيبر و حديث منزله در صحيح مسلم ، دليل بر اينكه حبّ انصار ( صالح و مطيع منصوص ) و « على » ، از ايمان و علامات ايمان است با ذكر سلسله سند آمده كه « على » عليه السلام گفتند : « قسم بخداى شكافندهء دانه در دل زمين و پديدآورنده انسان ، كه خداوند به پيامبران مؤكدا تعهد نموده كه مرا دوست ندارد مگر مؤمن و دشمن ندارد مگر منافق . » از صحيح نسائى با ذكر سند از « ذر من جيبش » و او از « على » عليه السلام نقل كرده كه رسول اكرم ( ص ) « متعهدا فرموده است : « يا على » لا يحبّك الّا مؤمن و لا يبغضك الّا منافق - ترا دوست ندارد مگر مؤمن ، دشمن نمىدارد مگر منافق » . اين روايت را احمد در مسند و طبرانى نيز نقل كرده‌اند . در سنن ترمذى با ذكر سند از ذر ابن حبيش از على عليه السلام نقل كرده كه رسول خدا به من يادآور شد كه : « تو را دوست نمىدارد مگر مؤمن و دشمن نمىدارد مگر منافق » . - اين حديث خوب و صحيح است - ترمذى از مساور حميرى از مادرش نقل كرده كه گفت « بر امّ سلمه » وارد شدم ، شنيدم كه مىگفت رسول خدا فرمودند : « لا يحب عليا منافق و لا يبغضه مؤمن » . در كتاب « الباب » نيز - اين حديث را حسن و عجيب دانسته است . - ترمذى با ذكر سند از ابو سعيد خدرى نقل كرده كه گفت : « ما گروه انصار هرگاه مىخواستيم منافق را بشناسيم از بغضى كه نسبت به على داشتند مىشناختيم » و سپس گفته : - اين حديث غريبى است . - ترمذى اين حديث را از اعمش نيز نقل كرده است . و در مسند احمد از جابر بن عبد اللّه نقل شده كه گفت : « ما گروه انصار منافقين را از بغضشان نسبت به على تشخيص مىداديم » و در كتاب « مسند » از ابن حبيش از « على » عليه السلام نقل كرده كه گفتند : رسول خدا ( ص ) به من يادآور نمود كه : « دوستت نمىدارد جز مؤمن و دشمن نمىدارد ، جز منافق . » . عبد اللّه بن احمد بن حنبل در « زوائد مسند » با ذكر سند از ابو سعيد خدرى نقل كرده